නිවස > සැරිසර > කඳුකරයේ අසිරිය ~ මහ එළිය

කඳුකරයේ අසිරිය ~ මහ එළිය

ඇවිදින්න ආස කෙනෙකුට, ස්වභාව ධර්මයට පෙම් බඳින කෙනෙකුට යන්න හොඳම තැනක් තමයි මහ එළිය. නැත්නම්, වැඩි දෙනෙක් දන්නා පරිදි හෝට්න් තැන්න. විවිධ දුර ප්‍රමාණවල මං පෙත් රාශියක් ඒ අවට තියෙනවා. නුවර එළිය සිට අඹේවෙල මාර්ගය ඔස්සේත්, නැත්නම් බදුල්ල මාර්ගයේත් හෝට්න් තැන්නට ආ හැකියි. දුම්රියේ යනවනම් ඔහිය හෝ පට්ටිපොළ දුම්රිය ස්ථානයේ බැස පැමිණිය හැකියි. මේ අවට ඇති ඇතැම් සංචාරක හෝටල්වලින් දුම්රියපොළට පැමිණ වාහනයකින් ගෙන යන සේවයත් සපයනවා.

අපි ගියෙ අඹේවෙල මාර්ගයෙ.

හෝට්න් තැන්නට එන අය මුදල් ගෙවා ප්‍රවේශපත් ලබා ගත යුතුයි. දේශීය සංචාරකයන් බහුලවම යන ගමන තමයි ලෝකාන්තය චාරිකාව. එතැනට ඇතුළුවන තැනදි බොහොම උනන්දුවෙන් ගමන් මලු පරීක්ෂා කර බලනවා ප්ලාස්ටික්/පොලිතින් ගෙනියනවද කියල. ඉතින් ආහාරපාන ගෙනියනවනම් පෙට්ටියක දමාගෙන, නැත්නම් කඩදාසි උරයක දමාගෙන යන්න ඕනෙ. (එහෙම වුණත් මම දැක්කා ඇතුළෙ කුඩා දරුවන්ගෙ කැඩුණු සපත්තු, කිරි දමා තිබුණු පැකට් වැනි දේවල් විසි කර තිබෙන අයුරු. මෙහෙම මිනිස්සු මොකට මේ වගේ පරිසරයකට එනවද මන්දා, තමන්ගෙ කොන්ක්‍රීට් වනයට වෙලා ඉන්නෙ නැතුව)

වර්ෂ 1969 දී ස්වභාවික වනාන්තරයක් හැටියට නම් කෙරුණු මේ ප්‍රදේශය, පුරා විද්‍යාත්මක වටිනාකමකින්ද යුක්තයි. වසර විසි දහසකට පෙර සිට මෙහි ඇති වූ වනාන්තරවල ස්වභාවය, දේශගුණික විපර්යාස පමණක් නොවෙයි, මධ්‍ය ශිලා යුගයේ මෙහි ජීවත් වූ මානවයන් පිළිබඳවත් තොරතුරු ලැබී තිබෙනවා. ක්‍රි.පූ. 8000දීත් මේ බිමේ වගා කටයුතු සිදු වූ බවට සාක්ෂි ලැබී තිබෙනවා.

මෙහි ශාක ව්‍යාප්තිය ප්‍රධාන වශයෙන් ආකාර දෙකක්: තෙත් තෘණ භූමිය සහ කඳුකර වනාන්තරය.  නමුත් පරිසර පද්ධති විදිහට සළකනකොට මෙය කොටස් හතරකට බෙදෙනවා: විශේෂ අනන්‍ය වූ වනාන්තරය; සදාහරිත වනාන්තරය; තෙත් තෘණ භූමි සහ වගුරු බිම්; ගංගාධර ජලජ පරිසර පද්ධති.

ශාකවිශේෂ 101 ක් පමණ හඳුනාගෙන ඇති අතර ඉන් 49ක් ලංකාවට ආවේණික ප්‍රභේද. ඉනුත් බහුතරය මේ ප්‍රදේශයට ආවේණික ඒවා. වනාන්තර කොටසට අයත් ශාක කඳුකරයේ පවතින දැඩි සුළඟට ඔරොත්තු දෙන පරිදි ඇඹරුණු කඳන්, කුඩ හැඩැති මුදුන්, දැඩි පත්‍ර ආදියෙන් යුත් කුරු වනාන්තරයක ආකාරය ගන්නවා.

එමෙන්ම කඳුකරයට ආවේණික වූ ඒක දේශික පක්ෂීන් වන ලංකා අඳුරු නිල් මැසි මාරා, ලංකා සිතැසියා,  ලංකා මයිලගොයා, ලංකා රුසි රැවියා, රතු මල් කොහා ආදීන් ඇතුළු පක්ෂි විශේෂ 98ක්ද, ලංකා ගෝන මුවා, සාවා, වල් බළලා, වල් ඌරා, දිවියා වැනි ක්ෂීරපායී සත්ත්ව විශේෂ 14ක්ද, උභයජීවී විශේෂ 16-20ක් පමණද, සමණල විශේෂ 40ක්ද මෙහි දැකිය හැකියි. අපිනම් දැක්කෙ ගෝන්නු විතරයි. අනෙකුත් සතුන් දැකීමට අලුයම් කාලයෙහි පැමිණිය යුතුයි. කුරුලු සද්ද වනය තුළින් ඇහුනත් ලෝකාන්ත මාර්ගයෙදි අපි කුරුල්ලන් දැක්කෙ නෑ; ඉන් පිටත ප්‍රදේශයෙදිනම් කුරුලුවිශේෂ කිහිපයක්ම දැක්කා.

සුන්දරත්වයෙන් මේ මුලු පෙදෙසම අනූනයි. නමුත් වඩාත් සුන්දර දසුනක් හසු කර ගත හැකි ස්ථාන සළකුණු කර තිබෙනවා. වට රවුම් මාර්ගයක් වන මෙහි එක්කෝ පළමුව බේකර් දිය ඇල්ල බලා දෙවනුව ලෝකාන්තය පැත්තට යා හැකියි; නැත්නම් අනෙක් පසින් පටන් ගත හැකියි. අපි තෝරා ගත්තේ පළමුව ලෝකාන්තයට යන මාර්ගය.

මේ මග ඇතැම් ස්ථාන තියෙනවා පොළොවේ පාංශු ස්ථර පැහැදිලිව දැකිය හැකි. හියුමස් කොටස, වැලි සහිත පස, කහ සහ රතු පස් මෙලෙස දැකිය හැකියි. හියුමස් අඩංගු නිසා මෙන්ම, වරින් වර පිළිස්සීමට ලක්වීම නිසාත් මේ තැන්වල පස මතුපිට ඉතා තද කළු පැහැයක් ගන්නවා. ඇතැම් තැන්වල එය ඉතා පුළුල් ස්ථරයක්.

රෝස පාෂාණයෙන් යුත් කොටසත් ඒ වගේ සිත් ගන්නා භූ ලක්ෂණ සහිත ප්‍රදේශයක්.

ලෝකාන්තයට යාමට පෙර ඊට වඩා අඩු ප්‍රපාතයක් වන පුංචි ලෝකාන්තය හමු වෙනවා. ලෝකාන්තය බොහෝවිට දහවල් වන විට මීදුමෙන් වැසී යනවා. අපි ගිය දවසත් ඒ වගේ. එය මීටර 1050ක බෑවුමකින් යුක්තයි. පහළින් ඇත්තෙ බලංගොඩ ප්‍රදේශය.

අපි ලෝකාන්තය සිට බේකර්ස් ඇල්ල බැලීමට යන මගදි හමු වුණා කුඩා දරුවන් කැටුව යන පවුල් කිහිපයක්. ඒ වනකොටත් දරුවන් වැඩි දෙනෙක් හිටියෙ දෙමව්පියන්ගෙ අතේ. ඇවිදීමට අකමැති අපේ කෙනෙකුත් ඒ අයගෙන් ඇහුවා “තව ගොඩක් දුරද?” කියල. දරුවෙක් වඩාගෙන හිටි ඒ පියා දුන්නෙ බොහොම පැහැදිලි උත්තරයක්: “අහන්න එපා; මට මතක් කරනකොට තරහ එනවා!” මං හිතන්නෙ ඇවිදින්න අකමැති කට්ටිය නොගිහින් ඉන්න එක හොඳයි. තවත් සමහරු මහ හය්යෙන් කෑ ගසමින්, ගී ගයමින් ගමන් කළා. අපේ අය මෙහෙම වුණත්, අපට මුණ ගැහුණු විදේශිකයන් බොහොම සතුටින්, එමෙන්ම වනයට උචිත පරිදි නිශ්ශබ්දව ගමන් කළා. මගෙත් එක්ක ගිය අයත් ලෝකාන්තය බලල ඉක්මණට එතනින් පිට වෙන්න හදිසි අය වුණු නිසා පුංචි වතුර පාරවල සද්දෙ, කුරුළු ගී වැනි දේවල් අහන්නවත්, මීදුම රස විඳින්නවත් මට වැඩි ඉඩක් ලැබුණෙ නෑ. අපි පිට වෙන්න කිට්ටුව හමු වුණු විදේශික පිරිසකටත් මේ ප්‍රශ්නෙම තිබුණා: මං වගේ එකෙක් මග නැවතිලා කැරකි කැරකි ඉන්නවා; ඔහුගෙ කණ්ඩායමේ අය යන්න කතා කරනවා, මොනවද බලන්නෙ අහනවා. අනේ පව්.

බේකර්ස් ඇල්ල පැත්තෙන් ගමන පටන් ගන්න අයට පොඩි වාසියක් ලැබෙන්නෙ ඇල්ල ඇති තැනට නගින බෑවුම ඒ පැත්තෙන් අඩු නිසයි. නමුත් ලෝකාන්තය පැත්තෙන් ගිහින් ඒ කඳු ගැටය නගිනකොටනම් මගෙ හඳුන්පොත කී ගාන සද්දෙ එළියටත් ඇහෙන තරම්. මග අහුරගෙන ඉන්න බැරි හින්ද එක දිගටම නැග්ගා.

ලෝකාන්තය සහිත මේ ඇතුළත උද්‍යානයට වටින් ඇති මාවත ඔස්සේ යනවිටත් මෙලෙසම අපූරු දසුන් හමු වෙනවා. තුරු වදුලු වසාගෙන මීදුම පැතිර යනවිට ගැඹුර අනුව එක් එක් ශාක දර්ශනය වන පැහැය වෙනස් වෙනවා. හරියට හීනයක් වගෙයි.

පිටත උද්‍යාන කොටසෙ, නිශ්ශබ්දතාවයට  කැමති අයට තවත් අපූරු අත්දැකීමක් ලබන්න පුලුවන්. ඒ කඳු නැගීම. අපි තොටුපොළ කන්දට නැග්ග දවසෙ වෙන කවුරුත් එහි සිටියෙ නෑ. අපි නිශ්ශබ්ද වුණාම මුලු ලෝකෙමත් නිශ්ශබ්දයි; අතරින් පතර තුරු වදුලු අතරින් කුරුළු නාද පමණක් ඇසෙනවා. සිත ධ්‍යානයකට සම වැදුනා වගෙයි. මහ එළියට කිට්ටුවෙන් ලංකාවෙ දෙවන හා තෙවන උසම කඳු මුදුන් පිහිටා තිබෙනවා. ඒ කිරිගල්පොත්ත සහ තොටුපොළ කන්ද. ඈතින් සමණොළ කන්දත් පෙනෙනවා.

ඉතින්, යමු ඊළඟ නිවාඩුවට, අසිරිමත් මහ එළියට~

Advertisements
ප්‍රවර්ග:සැරිසර
  1. නුවා
    2010 අප්‍රේල් 27 දින ප.ව. 10:35 ට

    සහෝදරිය කියනකන් මන් දැනන් හිටියේ නෑ මහ එලිය කියන්නේ හෝට්න් තැන්නට කියල…අපිත් ගිය අවුරුද්දේ ගියා…අර ඇතුල්වෙන්න ඉස්සල්ලා ඉන්න ගෝනව ඕගොල්ලෝ ගිහින් අතගැවද? 😀

  2. චන්දිමා
    2010 අප්‍රේල් 27 දින ප.ව. 11:18 ට

    😀 නෑ එදානම් මං ඌව අත ගෑවෙ නෑ; ඒ කොටසෙන් පිටතදි ගෝන රංචු කීපයක් දැක්කා අපි. 😀

  1. No trackbacks yet.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: